2 . « تفصيل وسائل الشيعة الى تحصيل مسائل الشريعة » معروف به « وسائل الشيعة » تأليف محمد بن حسن حرّ عاملى ( م 1104 ه . ق ) كه دربردارندهء احاديث فقهى موجود در كتب اربعه و افزون بر هفتاد كتاب حديثى ديگر است و از جهت اشتمال بر عمدهء احاديث فقهى شيعه ، از جوامع بى نظير اين دوره به شمار مىرود . 3 . « بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمّة الاطهار » تأليف محمدباقر مجلسى ( م 1110 ه . ق ) كه مفصل‌ترين جامع حديثى شيعه در موضوعات مختلف تاريخى ، فقهى ، اخلاقى و اعتقادى است . 4 . « مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل » نگاشتهء ميرزا حسين نورى ( م 1320 ه . ق ) - چنان كه از نامش پيدا است - احاديث بر جاى مانده از وسائل الشيعة را گردآورى كرده است . 5 . « عوالم العلوم والمعارف والاحوال فى الآيات و الاخبار و الاقوال » تأليف عبداللَّه بن نوراللَّه بحرانى ( م 1130 ه . ق ) از شاگردان محمد باقر مجلسى . 6 . « جامع احاديث الشيعة فى احكام الشريعة » كه زير نظر آيت اللَّه سيد حسين طباطبايى بروجردى ( م 1380 ه . ق ) و همكارى جمعى از شاگردان ايشان بويژه شيخ اسماعيل معزى ملايرى فراهم آمده است . اين كتاب ، آخرين و مفصل‌ترين جامع حديثى فقه شيعه است كه متضمن احاديث وسائل الشيعة و مستدرك الوسائل مىباشد . علاوه بر آن ، آيات مربوط به احكام و آن تعداد از روايات فقهى كه از دو كتاب ياد شده جا افتاده ، در اين جامع ارزشمند تدارك شده است . استخراج احاديث از منابع مرجع و كهن و نيز ساماندهى و باب بندى جديد احاديث از ويژگيهاى اين مجموعهء ارزشمند است . « 1 » جامع كوفه - - ) مسجد كوفه جامع ؛ مسجد - - ) مسجد جامع جامه - - ) لباس

--> ( 1 ) مصادر الفقه الاسلامى و منابعه / 358 و 360 - 368 ؛ تاريخ الفقه الاسلامى و ادواره / 413 ؛ دانشنامهء جهان اسلام 9 / 345 .